İnsan, zamanın kucağına gömülmüş bir ruhtur. Ve eğer kişi dikkatli değilse, o zaman kendisinin yalnızca bir kısmını, yani ölümlü ve geçici olan kısmını gözlemleyecektir.
Bu kısım yaşar ve nefes alır, ancak eğer nefesinize daha dikkatli olursanız, kendinizin başka bir kısmını, doğmadığı için ölemeyen ruhunuzu tanıyabilirsiniz.
Nefes verirken ve nefes alırken dikkatli olun.
Yeni bir nefes alma ile önceden verilen bir nefes verme arasında her zaman var olan küçük kenarı, duraklamayı hissedin. Herkesi ölümden ayıran saç teli işte bu andır, çünkü bir sonraki nefes gerçekleşmeyebilir.
Evet, her birimizin ölümden önce yalnızca bir anı vardır, tanıdık bir nefes.
Bu anı zaten fark ettiyseniz, bu küçük duraklamayı hissettiyseniz, etrafınıza bakın ve o anda duygularınızın ve düşüncelerinizin var olmadığını göreceksiniz; yok oluyorlar, orada değiller.
Nefes verdiğinizde, egonuz sizi dışarı verilen havayla birlikte terk eder. Nefes aldığında tekrar geri gelir. Bir duraklama anında ruhla baş başa kalabilirsiniz, onu keşfedebilirsiniz.
Ve eğer başarırsanız, bir sonraki nefeste onu kaybetmemek için her şeyi yapma gücüne sahipseniz, o zaman nerede olursanız olun kendinizi varlığın sessizliğinde bulabilirsiniz.
Meditasyon sırasında dikkatimizi ondan çektiğimizde dış dünyaya ölmüş gibi oluruz.
Kendi içimizde yenilenmiş olarak doğmak, dünyaya yeni ve daha canlı bir şekilde dönmek için ölürüz.
Maria Shakti